Nederlandse winnaars in Francorchamps: Wil Hartog
Hij werd wel eens als arrogant afgeschilderd, zegt Wil Hartog. “Vanwege mijn boosaardige blik kort voor de wedstrijd”, zegt de voormalige Nederlandse topper.
“Maar ik vond het zelf nog wel meevallen met die arrogantie. Het was vooral omdat ik dan helemaal gefocust was voor de race en dan voelde ik die hele bijzondere spanning.” Zo was het ook voor de Belgische Grand Prix in 1978. In een uitermate hectische race gaf de Witte Reus de complete wereldelite rijles op een natte baan.
Een week voor de GP van België was Hartog als vijfde gefinisht tijdens de Dutch TT. Voor die gelegenheid zat de lange Nederlander voor het eerst op de fabrieks-Suzuki van de op het eiland Man zwaar gecrashte Pat Hennen. “In Assen had ik echter grote remproblemen, maar sommige mensen meenden dat een Engelsman ook wel die prestaties kon halen op een fabrieks-Suzuki”, draait Hartog, de sensationele winnaar van de Dutch TT in 1977, de film terug. “Ik heb het te danken aan Evert Louwman dat ik in Francorchamps een herkansing kreeg.”
De Fransman Michel Rougerie kreeg voor de zekerheid de beschikking over de reservemachine van regerend wereldkampioen Barry Sheene, maar Hartog beschaamde het vertrouwen bepaald niet.
Een jaar eerder hield hij op zijn privé-Riemersma/Suzuki Giacomo Agostini nog achter zich in de strijd om de zevende plaats, de Belgische Grand Prix van 1978 was een voorbeeld van waartoe Wil Hartog in staat was. “Het was de laatste keer dat we op het lange circuit reden”, vertelt hij. “Eigenlijk was dat een levensgevaarlijke baan, maar er ontstond na de start wel meteen een groot gevecht tussen Kenny Roberts, Johnny Cecotto, Barry en mij. Cecotto was de eerste die afhaakte door pech. Ik had de opdracht gekregen dat ik Barry moest helpen zodat hij kon winnen. Ik mocht alleen winnen als ik Kenny achter me kon houden. Tijdens de wedstrijd begon het te druppelen en in Eau Rouge naar Malmedy voelde ik hem een paar keer glijden op dat oude stuk asfalt.”
Twee ronden voor het einde kreeg Hartog vanaf de pitmuur het signaal waarop hij zat te wachten. “Ze lieten mij een bord zien met 'GO'. Ik had al in de gaten gehouden waar ik Roberts kon hebben. Hij had Barry ingehaald en ik ben toen achter Kenny aangegaan. In de blinde snelle bochten was ik sneller. Voor Kenny was het het eerste jaar in Europa en hij had een bloedhekel aan stratencircuits en ik was er zo ongeveer mee groot geworden. In één van die blinde bochten nam ik de leiding over.”
In die twee ronden bewees Hartog hoe zeer hij zich had ingehouden, want op weg naar zijn tweede GP-zege zette hij tweede man Roberts op maar liefst 16 seconden achterstand, de gedesillusioneerde Sheene zat nog weer drie tellen achter zijn grootste concurrent. “Die overwinning gaf me een enorme 'boost' als fabriekscoureur”, geniet Hartog nog na. “Vóór Kenny en Barry eindigen, dat zorgde voor een hele positieve reactie bij de fabriek. Ik moet ook wel zeggen dat monteur Martin Ogbourne de machine optimaal had geprepareerd. Door de hoogteverschillen en het karakter van de baan was het daar heel lastig met een tweetakt, maar de fiets was zo veel beter dan mijn RG-productieracer. Ook qua sturen. 'Hij rijdt als een 250', was het eerste wat ik zei nadat ik er in Assen op was gestapt. Het was de beste racer waarmee ik ooit heb gereden, ik kon er mee lezen en schrijven.”
De verslagen Sheene was minder goed te spreken over Hartogs zege. De Brit had aanvankelijk Hartogs inbreng in het fabrieksteam ondersteund. In Francorchamps beklaagde de regerende kampioen zich er over dat Hartog uit zijn slipstream was gekomen. “Barry was even een slechte verliezer. Ik had daar wel begrip voor, hoor”, zegt Hartog nu. “Het was de frustratie van een verslagen sportman. Na afloop heeft hij me nog wel keurig met zijn Rolls Royce naar mijn hotel gebracht.”
Dankzij zijn overwinning in de Belgische GP mocht Hartog het seizoen afmaken als fabriekscoureur. Hij werd onder meer tweede achter kopman Sheene in Zweden en zegevierde nog in het Finse Imatra. Teammaat Sheene werd afgelost als wereldkampioen door nieuwkomer Roberts, Hartog werd keurig vierde in de eindstand. De Brit Steve Wheatman zet tijdens de Bikers' Classics een Heron/Suzuki klaar voor Hartog. “Met het nummer 15, hoop ik. Daar won ik toen ook de GP in Francorchamps mee.”
