Suzuki-verzamelaar Steve “Suzuki” Wheatman: “Een zoektocht zonder einde”

Vorig jaar zorgde Wheatman er voor dat Boet van Dulmen eindelijk weer eens te zien was op een circuit – en nog wel op de Suzuki waarmee hij in 1983 actief was geweest. Van Dulmen was altijd terughoudend geweest als het ging om demo-optredens, maar hij genoot met volle teugen. Net als de eigenaar van de machine! “Het was heel inspirerend om te zien en te horen hoe Boet werd ontvangen door al die schreeuwende Nederlandse fans”, zegt Wheatman.
Na de 2009 Bikers' Classics wist Wheatman dat hij er ook dit jaar beslist bij wilde zijn. Voorlopig staan er zeven Suzuki's op de transportlijst voor onder meer Van Dulmen, Francorchamps-winnaar Wil Hartog en mogelijk Randy Mamola en Phil Read. Steve Wheatman is een onverbeterlijke Suzuki-verslaafde. “Als jongen werd ik al gegrepen door de racerij en Barry Sheene was mijn held”, legt Steve uit. “Helaas heb ik hem nooit ontmoet, maar hij en de Suzuki RG500 waren de belangrijkste redenen voor mijn fascinatie voor Suzuki. Toen in 1985 de RG-straatversie uitkwam, verkocht ik alles om er eentje aan te kunnen schaffen!”
In die tijd was Wheatman ook zelf op de circuits te vinden op een Suzuki Super Six uit 1966. “Die motor heb ik nog steeds, maar mijn eerste echte racer in mijn verzameling was een RG500 MK1 met een blok waarmee Barry had gereden in een XR14 van (medeverzamelaar) Chris Wilson. Barry reed er mee in Assen in 1998. Daarna is het blok gedemonteerd en later in mijn motor gehangen. Zo heeft het nog een zekere link met Barry.”

Hoewel zijn verzameling indrukwekkend is – de Brit bezit niet alleen complete machines, maar ook zeldzame blokken en carbon frames – heeft tweetakt fanaat Wheatman een favoriete machine. “Dat is Randy Mamola's XR45 uit 1983. Daar reed hij dat jaar mee in Zuid-Afrika en Frankrijk. Die machine staat in mijn favoriete kleuren, het geel van HB Gallina. Randy was niet zo gecharmeerd van de machine, omdat hij er veel stuurproblemen mee had. Maar het is zo'n mooie racer. Philippe Coulon reed er vorig jaar mee in Spa.”

Wheatman heeft ook een zwak voor de 1983 XR35 van Barry Sheene. “De motoren die hij in 1983 en 1984 gebruikte waren maar oude afdankertjes. Wij hebben toen de historie van die motor achterhaald en het bleek dat Randy's nummer 1-fiets uit 1981 te zijn. Die was er tweede mee geworden in het WK. In 1982 kreeg Keith Huewen de motor tot zijn beschikking en vervolgens gingen ze in 1983 naar Barry. Tot groot ongenoegen van Huewen, trouwens!”

Zelf rijdt Wheatman nog af en toe op zijn prijzige machines, de preparatie laat hij echter over aan voormalige fabrieksmonteurs als Paul Boulton en Nigel Everett. De twee sleutelaars staat een druk jaar te wachten, aangezien Wheatman diverse internationale trips heeft gepland. “De motoren zijn inmiddels twee keer in Zuid-Afrika geweest en dit jaar zullen we in Spa en Varano zijn. En hopelijk ook in Imatra in Finland. We hebben zelfs plannen om volgend jaar naar Amerika en Australië te gaan. Ik wil dat iedereen de motoren kan zien en kan horen, en als het even kan met de rijders van toen er op. Het zou geweldig zijn als we mannen als Marco Lucchinelli, Graziano Rossi, Tepi Lansivuori, Virginio Ferrari, Randy Mamola en Phil Read weer op 'hun' motoren in actie gaan zien. Dat is toch zo veel mooier dan wanneer die machines liggen weg te kwijnen in garages en kelders. Of er nog wat te wensen blijft? Ik zou zelf nog graag eens de hand leggen op een fabrieks-V4 uit het Schwantz-tijdperk. Ik heb al veel onderdelen bij elkaar. Het enige wat ik nog nodig heb is een frame en een setje carburateurs. Maar weet je, het blijft een zoektocht zonder einde!”